Soera Ash-Shu'ara الشعراء

طسٓمٓ ١

T. S. M.

تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ٢

Dit zijn de teekens van het duidelijke boek

لَعَلَّكَ بَٰخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ٣

Misschien bedroeft gij u doodelijk, omdat de bewoners van Mekka niet geloovig willen worden

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةً فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ ٤

Indien het ons behaagde, zouden wij hun een overtuigend teeken uit den hemel kunnen nederzenden, waarvoor zij hunne nekken nederig zouden krommen

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ٥

Maar er komt van den Barmhartige, geene nieuwe vermaning tot hen welke naar de omstandigheden dit vereischen, wordt geopenbaard, waarvan zij zich niet afwenden

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ٦

En zij hebben deze van valschheid beschuldigd; maar er zal een boodschap tot hen komen, waarmede zij niet zullen spotten

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ٧

Hebben zij de aarde niet beschouwd, en gezien hoe veel verschillende planten, van allerlei edele soorten wij daaraan doen ontspruiten

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ٨

Waarlijk, hierin is een teeken; maar het grootste deel hunner zijn ongeloovigen

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٩

Waarlijk, uw Heer is de machtige, de barmhartige God

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ١٠

Herdenk, toen uw Heer Mozes riep, zeggende: Ga tot het onrechtvaardige volk

قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يَتَّقُونَ ١١

Het volk van Pharao. Zullen zij mij niet vreezen

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ١٢

Mozes antwoordde: O Heer! waarlijk, ik vrees, dat zij mij van logen zullen beschuldigen

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ ١٣

En dat mijne borst vernauwd worde en dat mijn tong niet gereed zij tot spreken; wijs Aäron dus aan om mijn helper te wezen

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ١٤

Ook kunnen zij mij eene misdaad tegenwerpen, en ik vrees dat zij mij zullen dooden

قَالَ كَلَّا فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ١٥

God zeide: Zij zullen u volstrekt niet dooden: gaat dus met uwe teekenen; want wij zullen met u zijn, en wij willen hooren wat er tusschen u en hen geschiedt

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ١٦

Gaat dus tot Pharao en zeg: Waarlijk, wij zijn de gezant van den Heer van alle schepselen

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ١٧

Zend de kinderen Israëls met ons weg

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ١٨

En toen zij hunne boodschap hadden overgebracht, antwoordde Pharao: Hebben wij u niet onder ons opgevoed, toen gij nog een kind waart, en hebt gij niet gedurende verscheidene jaren van uw leven onder ons gewoond

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ ١٩

Gij hebt de daad bedreven, welke gij bedreven hebt; en gij zijt een ondankbare

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٢٠

Mozes hernam: Inderdaad, ik deed het, en ik was een van hen die dwaalden

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ٢١

Daarom ontvluchtte ik u, dewijl ik u vreesde; maar mijn Heer heeft mij wijsheid geschonken en mij tot een zijner gezanten aangewezen

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٢٢

En is de gunst, welke gij mij hebt geschonken, dat gij de kinderen Israëls tot slaven maaktet

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ٢٣

Pharao zeide: En wie is dan de Heer van alle schepselen

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ٢٤

Mozes antwoordde: de Heer van alle hemel en aarde en van alles wat daartusschen is; indien gij lieden van verstand zijt

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ٢٥

Pharao zeide tot degenen, die in zijne nabijheid waren: Hoort gij niet

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ٢٦

Mozes zeide: Uw Heer en de Heer uwer voorvaderen

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ٢٧

Pharao zeide tot hen die tegenwoordig waren: Uw gezant, die tot u werd gezonden is zeker bezeten

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ٢٨

Mozes zeide: de Heer van het Oosten en van het Westen en van alles wat daartusschen is; indien gij lieden van verstand zijt

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ٢٩

Pharao zeide tot hem: Waarlijk, indien gij een anderen God naast mij kiest, zal ik u gelijk doen wezen aan hen die gevangen zijn

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍ مُّبِينٍ ٣٠

Mozes antwoordde: Wat! niettegenstaande ik met een overtuigend wonder tot u kom

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ٣١

Pharao hernam: Toon het dan, indien gij de waarheid spreekt

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ ٣٢

En hij wierp zijn staf neder, en ziet deze werd eene zichtbare slang

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ٣٣

En hij trok zijne hand uit zijne borst en, ziet, zij was wit voor de toeschouwers

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌ ٣٤

Pharao zeide tot de vorsten, die in zijne nabijheid waren: Waarlijk, deze man is een behendige toovenaar

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ٣٥

Hij tracht u door zijne tooverij het bezit van u land te ontrooven: wat denkt gij dus te doen

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ٣٦

Zij antwoordden: Stel hem en zijn broeder door goede woorden voor eenigen tijd uit, en zend mannen in de steden, die verzamelen

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ٣٧

En tot u brengen alle behendige toovenaren

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ٣٨

Zoo werden de toovenaren op een bepaalden tijd, op een plechtigen dag bijeenvergaderd

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ٣٩

En tot het volk werd gezegd: Zijt gij bijeenvergaderd

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ٤٠

Ja, antwoordde het volk onder zich, en wij zullen de toovenaren volgen, indien zij de overwinning behalen

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ ٤١

Toen de toovenaars gekomen waren, zeiden zij tot Pharao: zullen wij zekerlijk eene belooning ontvangen, indien wij de overwinning behalen

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ٤٢

Hij antwoordde: Ja, en gij zult mijn persoon mogen naderen

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ٤٣

Mozes zeide tot hen: Werpt neder wat gij neder te werpen hebt

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ ٤٤

Daarop wierpen zij hunne koorden en hunne staven neer, en zeiden: Waarlijk, door de macht van Pharao zullen wij de overwinnaars zijn

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ٤٥

En Mozes wierp zijn staf neder, en ziet, de staf verzwolg wat zij valschelijk hadden uitgedacht

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ٤٦

Daarop wierpen zich de toovenaars biddend neder

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ٤٧

En zeiden: Wij gelooven in den Heer van alle schepselen

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٤٨

De Heer van Mozes en Aäron

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ٤٩

Pharao zeide tot hen: Hebt gij in hem geloofd, voor ik u verlof heb gegeven? Waarlijk hij is uw hoofd, die u de tooverij heeft geleerd; maar later zult gij zeker mijne kracht kennen. Ik zal uwe handen en uwe voeten aan de tegenovergestelde zijden afsnijden, en ik zal u allen doen kruisigen

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ٥٠

Zij antwoorden: Dit zal geen nadeel voor ons zijn; want wij zullen tot onzen Heer terugkeeren

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٥١

Wij hopen dat onze Heer ons onze zonden zal vergeven, ons die de eersten waren welke geoorloofd hebben

وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ٥٢

En wij spraken door openbaring tot Mozes, zeggende: Trek voort met mijne dienaren, des nachts; want gij zult vervolgd worden

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ٥٣

En Pharao zond beambten in de steden om strijdkrachten te verzamelen

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ ٥٤

Zeggende: Waarlijk de Israëlieten maken slechts eene kleine hoop volk uit

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ٥٥

En zij zijn verwoed op ons

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ٥٦

Maar wij vormen eene welvoorziene menigte

فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ٥٧

Zoo deden wij hun hunne tuinen, hunne fonteinen

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ٥٨

Hunne schatten en heerlijke woningen verlaten

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٥٩

Zoo deden wij, en wij deden die den kinderen Israëls erven

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ٦٠

En zij vervolgden hen bij het opgaan der zon

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ٦١

En toen de beide legers in elkanders gezicht waren gekomen, zeiden de makkers van Mozes: Wij zullen zekerlijk worden overwonnen

قَالَ كَلَّآ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ٦٢

Mozes antwoordde: Volstrekt niet: want mijn Heer is met mij; hij zal mij zekerlijk leiden

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ٦٣

En wij bevalen Mozes door openbaring, zeggende: Sla de zee met uwen staf. En toen hij haar had geslagen werd zij in twaalf afdeelingen verdeeld; ieder deel, dat een pad was, scheen een groote berg

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ ٦٤

En wij lieten de anderen naderen

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ٦٥

En wij bevrijdden Mozes en allen die met hem waren

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ٦٦

Daarna verdronken wij de anderen

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ٦٧

Waarlijk daarin was een teeken; maar het grootste aantal hunner geloofden niet

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٦٨

Waarlijk, uw Heer is de machtige en de barmhartige

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ٦٩

En herinner hun de geschiedenis van Abraham

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ٧٠

Toen hij tot zijnen vader en zijn volk zeide: Wat aanbidt gij

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ٧١

Zij antwoordden: Wij aanbidden afgoden, en wij dienen deze alle dagen met standvastigheid

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ٧٢

Abraham zeide: Hooren zij u als gij hen aanroept

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ٧٣

Of bevoordeelen, noch deren zij u

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ٧٤

Zij antwoordden: Neen; maar wij zagen dat onze vaderen hetzelfde deden

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ٧٥

Hij zeide: Wat denkt gij: De goden die gij aanbidt

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ٧٦

En welke door uwe voorvaderen werden aangebeden

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ ٧٧

Zijn mijne vijanden, behalve slechts de Heer van alle schepselen

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ٧٨

Die mij heeft geschapen en mij op den rechten weg leidt

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ٧٩

En die mij geeft te eten en te drinken

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ٨٠

En die mij geneest als ik ziek ben

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ٨١

En die mij zal doen sterven en mij daarna tot het leven zal terugbrengen

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ٨٢

En die, naar ik hoop, mij mijne zonden op den dag des oordeels zal vergeven

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ ٨٣

O Heer! verleen mij wijsheid en vereenig mij met de rechtvaardigen

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ٨٤

En geef, dat nog de laatste nakomelingschap met eer van mij spreke

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ٨٥

En maak mij tot een erfgenaam van den tuin der heerlijkheid

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٨٦

En vergeef mijn vader die tot de afdwalenden heeft behoord

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ٨٧

En bedek mij niet met schande op den dag der opstanding

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ٨٨

Op den dag, waarop noch rijkdommen, noch kinderen van eenig voordeel zullen kunnen zijn

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ٨٩

Behalve voor hem, die met een oprecht hart tot God zal komen

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ٩٠

Als het paradijs voor het gezicht der vromen gebracht zal worden

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ٩١

En de hel geheel zal verschijnen voor hen die gedwaald zullen hebben

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ٩٢

En tot hen zal gezegd worden: Waar zijn uwe godheden

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ٩٣

Welke gij naast God dient? Zullen zij u van straf bevrijden, of zullen zij zich zelven bevrijden

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ٩٤

En zij zullen in de hel geworpen worden; zoowel zij, als diegenen, welke tot hunne aanbidding werden verleid

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ٩٥

En het geheele heir van Eblis

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ٩٦

De verleiden zullen daar met hunne valsche goden twisten, zeggende

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ ٩٧

Bij God, wij verkeerden in eene duidelijke dwaling

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ٩٨

Toen wij u met den Heer van alle schepselen gelijk stelden

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ٩٩

De zondaren alleen hebben ons verleid

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ١٠٠

Thans hebben wij geene tusschentreders

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ١٠١

Noch eenigen vriend die voor ons zorgt. i

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ١٠٢

Indien het ons veroorloofd ware, nog slechts eenmaal in de wereld terug te keeren, zouden wij zekerlijk ware geloovigen worden

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٠٣

Waarlijk, hierin was een teeken; maar het grootste gedeelte hunner gelooven niet

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٠٤

Uw Heer is de machtige, de barmhartige

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٠٥

Het volk van Noach beschuldigde Gods zendingen van bedrog

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٠٦

Toen hun broeder Noach tot hen zeide: Wilt gij God niet vreezen

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٠٧

Waarlijk, ik ben een geloofbare boodschapper voor u

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٠٨

Vreest dus God en gehoorzaamt mij

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ١٠٩

Ik vraag geene belooning van u voor mijne prediking tot u; ik verwacht mijne belooning slechts van den Heer van alle schepselen

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١١٠

Vreest dus God en gehoorzaamt mij

قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ١١١

Zij antwoorden: Zullen wij u gelooven, die alleen door de laagsten uit het volk gevolgd wordt

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ١١٢

Noach zeide: Ik heb geene kennis van hetgeen zij deden

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى لَوْ تَشْعُرُونَ ١١٣

Zij zijn mijn Heer alleen rekenschap verschuldigd; begreept gij dit slechts

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ١١٤

Daarom zal ik de geloovigen niet verdrijven

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ ١١٥

Ik ben slechts een openbaar prediker

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ١١٦

Zij hernamen: Zekerlijk, o Noach! indien gij niet ophoudt op deze wijze te handelen zult gij gesteenigd worden

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ١١٧

Hij zeide: O Heer! waarlijk, mijn volk houdt mij voor een leugenaar

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ١١٨

Richt dus in het openbaar tusschen mij en hen, en bevrijd mij en de ware geloovigen, die met mij zijn

فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ١١٩

Daarom bevrijdden wij hem, en degenen, die met hem waren in de ark, met menschen en dieren gevuld

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ١٢٠

En daarom verdronken wij de overigen

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٢١

Waarlijk, hierin was een teeken; maar het grootste deel hunner geloofde niet

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٢٢

Uw Heer is de machtige, de barmhartige

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٢٣

De stam van Ad beschuldigde Gods boodschapper van logen

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٢٤

Toen hun broeder Hud tot hen zeide: Wilt gij God niet vreezen

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٢٥

Waarlijk, ik ben een geloofbaar boodschapper tot u

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٢٦

Vreest dus God en gehoorzaamt mij

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ١٢٧

ik vraag van u geenerlei belooning voor mijne prediking tot u; ik verwacht mijne belooning slechts van den Heer van alle schepselen

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعْبَثُونَ ١٢٨

Bouwt gij een scheidspaal op iedere hoog gelegen plaats, om u te vermaken

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ١٢٩

En richt gij prachtige werken op, in de hoop die eeuwig te bezitten

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ١٣٠

En als gij uwe macht uitoefent, oefent gij die met onbarmhartigheid en gestrengheid uit

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٣١

Vreest God, door deze dingen te verlaten en gelooft mij

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ١٣٢

En vreest hem, die u datgene heeft geschonken, wat gij kent

أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍ وَبَنِينَ ١٣٣

Hij heeft u vee geschonken en kinderen

وَجَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ١٣٤

En tuinen en fonteinen

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ١٣٥

Waarlijk, ik vrees voor u de straf van een gestrengen dag

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ١٣٦

Zij antwoordden: Het is ons gelijk, of gij ons al dan niet vermaant

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ١٣٧

Wat gij ons predikt is slechts een verzinsel der ouden

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ١٣٨

Nimmer zullen wij gestraft worden voor hetgeen wij hebben gedaan

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٣٩

En zij beschuldigden hem van bedrog, en daarom verdelgden wij hen. Waarlijk, hierin was een teeken; maar het grootste deel hunner geloofde niet

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٤٠

Uw Heer is de machtige, de barmhartige

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٤١

De stam van Thamoed beschuldigde Gods gezanten eveneens van leugen

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٤٢

Toen hun broeder Saleh tot hen zeide: Wilt gij God niet vreezen

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٤٣

Waarlijk, ik ben een geloovig boodschapper voor u

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٤٤

Vreest dus God en gehoorzaamt mij

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ١٤٥

Ik vraag geene belooning van u, voor mijne prediking tot u: ik verwacht mijne belooning van niemand anders dan van den Heer van alle schepselen

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ١٤٦

Zult gij altijd in het zekere bezit blijven van de dingen die hier zijn

فِى جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ١٤٧

Waaronder tuinen en fonteinen

وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ١٤٨

En korenvelden en palmboomen, wier takken met bloemen zijn beladen

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا فَٰرِهِينَ ١٤٩

En wilt gij voortgaan, u woningen uit de bergen te houwen, terwijl gij u onbeschaamd gedraagt

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٥٠

Vreest God en gehoorzaamt mij

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ١٥١

En gehoorzaamt niet het bevel der zondaren

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ١٥٢

Die snood op aarde handelen, en die zich niet verbeteren

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ١٥٣

Zij antwoordden: Waarlijk, gij zijt bezeten

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ١٥٤

Gij zijt slechts een mensch gelijk wij; toon ons een teeken indien gij de waarheid spreekt

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ١٥٥

Saleh zeide: Deze wijfjes-kameel zal u een teeken zijn, zij zal haar deel water hebben en gij zult beurtelings uw deel water hebben op een zekeren, voor u bepaalden dag

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ١٥٦

En deer haar niet, opdat u de straf van een vreeselijken dag niet worde opgelegd

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ ١٥٧

Maar zij doodden haar en berouwden hunne boosheid

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٥٨

Want de straf, waarmede zij bedreigd waren geworden, overviel hen. Waarlijk, hierin was een teeken; maar het grootste deel van hen geloofde niet

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٥٩

Uw Heer is de machtige, de genadige

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٦٠

Het volk van Lot beschuldigde Gods boodschappers eveneens van bedrog

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٦١

Toen hun broeder Lot tot hen zeide: Wilt gij God niet vreezen

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٦٢

Waarlijk, ik ben een geloofbaar boodschapper tot u

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٦٣

Vreest dus God en gehoorzaamt mij

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ١٦٤

Ik vraag geene belooning van u, voor mijne prediking: Ik verwacht mijne belooning van geen ander dan van den Heer van alle schepselen

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ١٦٥

Nadert gij de mannelijke wezens onder de menschen

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ١٦٦

En verlaat gij uwe vrouwen, die uw Heer voor u heeft geschapen. Waarlijk, gij zijt zondaren

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ١٦٧

Zij zeiden: Indien gij zoo voortgaat, o Lot! zult gij zekerlijk uit onze stad worden verdreven

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ١٦٨

Hij zeide: Waarlijk, ik behoor tot hen, die uwe daden verfoeien

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ١٦٩

O Heer! bevrijd mij en mijn gezin van hetgeen zij bedrijven

فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ١٧٠

Daarom bevrijdden wij hem en zijn geheel gezin

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ١٧١

Behalve eene oude vrouw, zijnde zijne vrouw, die omkwam met hen die achtergebleven waren

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ١٧٢

Daarna verdelgden wij de overigen

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ١٧٣

En wij deden eene bui van steenen op hen nederregenen, en vreeselijk was de regenbui die op degenen nederviel, welke te vergeefs waren gewaarschuwd

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٧٤

Waarlijk, hierin was een teeken; maar het grootste deel hunner geloofde niet

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٧٥

Uw Heer is de machtige, de genadige

كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ١٧٦

Ook de bewoners van het woud beschuldigden Gods gezanten van bedrog

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٧٧

Toen Shoaib tot hen zeide: Wilt gij God niet vreezen

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٧٨

Waarlijk ik ben een geloovig boodschapper voor u

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٧٩

Vreest dus God en gehoorzaamt mij

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ١٨٠

Ik vraag geene belooning van u, voor mijne prediking; ik verwacht mijne belooning van niemand anders dan van den Heer van alle schepselen

أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ١٨١

Geeft juist gewicht en weest geene bedriegers

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ١٨٢

En weegt met een gelijke weegschaal

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ١٨٣

En vermindert niet wat den menschen toekomt; bedrijft geen geweld op aarde; en handelt niet slecht

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ١٨٤

En vreest hem die u en de vroegere geslachten heeft geschapen

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ١٨٥

Zij antwoordden: Waarlijk gij zijt bezeten

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ ١٨٦

Gij zijt niets meer dan een mensch gelijk wij en waarlijk, wij houden u voor een leugenaar

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ١٨٧

Doe thans een deel van den hemel op ons nedervallen, indien gij de Waarheid spreekt

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ١٨٨

Shoaib zeide. Mijn Heer weet het beste wat gij doet

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ١٨٩

En zij beschuldigden hen van bedrog; daarom overviel hen de straf van den dag der schaduwgevende wolk, en dit was de straf van den vreeselijken dag

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ١٩٠

Waarlijk, hierin was een teeken; maar het grootste deel hunner geloofde niet

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٩١

Uw Heer is de machtige, de barmhartige

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ١٩٢

Dit boek is zekerlijk eene openbaring van den Heer van alle schepselen

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ١٩٣

Welke de getrouwe geest op uw hart heeft doen nederdalen

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ١٩٤

Opdat gij een prediker voor uw volk zoudt zijn

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّ مُّبِينٍ ١٩٥

In de duidelijke Arabische taal

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ١٩٦

Waarvan de getuigenis door de schriften van vroegere tijden wordt geleverd

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ١٩٧

Was het geen teeken voor hen, dat de wijze mannen onder de kinderen Israëls die kenden

وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ١٩٨

Hadden wij het aan een der vreemdelingen geopenbaard

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ١٩٩

En hij zou het hun hebben voorgelezen, dan zouden zij daaraan niet hebben willen gelooven

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ٢٠٠

Zoo deden wij hardnekkig ongeloof in de harten der zondaren binnentreden

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ٢٠١

Zij zullen daarin niet gelooven, dan nadat zij eene pijnlijke straf hebben gezien

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ٢٠٢

Deze zal plotseling over hen komen, en zij zullen deze niet voorzien

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ٢٠٣

En zij zullen zeggen: zal ons uitstel worden verleend

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ٢٠٤

Verlangen zij dus dat onze straf zal worden verhaast

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ ٢٠٥

Wat denkt gij? Indien wij hun toestaan het voordeel van dit leven voor vele jaren te genieten

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ٢٠٦

En datgene, waarmede zij bedreigd werden, later over hen komt

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ٢٠٧

Wat zal het hen van voordeel zijn, wat zij hebben genoten

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ٢٠٨

Wij hebben geene stad verwoest, dan nadat er vooraf gezanten waren heengezonden

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ٢٠٩

Ten einde de bewoners daarvan te waarschuwen, ook behandelden wij hen niet onrechtvaardig

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ ٢١٠

De duivelen daalden niet neder met den Koran, zooals de ongeloovigen voorgeven

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ٢١١

Dat komt niet overeen met hun doel; ook zijn zij niet in staat zulk een boek voort te brengen

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ٢١٢

Want zij zijn er ver van verwijderd, het gesprek der engelen in den hemel te hooren

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ٢١٣

Roep geen anderen god met den waren God aan, opdat gij niet tot een van hen wordet, die ter straffe zijn gedoemd

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ٢١٤

En vermaan uwe naaste betrekkingen

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٢١٥

En gedraag u met zachtmoedigheid omtrent de ware geloovigen die u volgen

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ٢١٦

En indien zij ongehoorzaam omtrent u zijn, zeg dan: Waarlijk ik ben zuiver van hetgeen gij doet

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ٢١٧

En vertrouw in den machtigsten, den barmhartigsten God

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ٢١٨

Die u ziet als gij opstaat

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ ٢١٩

En uw gedrag onder hen die aanbidden

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ٢٢٠

Want hij ziet en hoort alles

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ ٢٢١

Zal ik u verklaren op wie de duivelen nederdalen

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ٢٢٢

Zij dalen neder op iederen leugenachtigen en zondigen persoon

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ ٢٢٣

Zij leeren wat gehoord is geworden, maar het grootste deel hunner zijn leugenaars

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ٢٢٤

En zij die dwalen, volgen de stappen der dichters

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ٢٢٥

Ziet gij niet dat zij, als van hunne zinnen beroofd, door iedere vallei wandelen

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ٢٢٦

En dat zij zeggen, wat zij niet doen

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ٢٢٧

Behalve zij die gelooven en goede werken doen en God dikwijls herdenken. En die zich zelven verdedigen, nadat zij onrechtvaardig zijn behandeld geworden; terwijl zij die onrechtvaardig handelen, hierna zullen weten, welke handeling zij te wachten hebben