Soera Al-Qalam القلم

نٓ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ١

Noen. (Ik zweer) bij de pen en wat zij (de menschen) schrijven

مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ٢

Gij, o Mahomet! zijt, door de genade van uwen Heer, geen bezetene

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ ٣

Waarlijk, er is u eene eeuwige belooning gereed gemaakt

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ ٤

Want gij hebt een verheven karakter

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ٥

Gij zult zien en de ongeloovigen zullen het zien

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ٦

Wie uwer van zijne zinnen is beroofd

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ٧

Waarlijk, uw Heer kent hen wel, die zijn pad verlaat, en hij kent hen wel, die op den rechten weg geleid worden

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٨

Gehoorzaam hen dus niet, die u van bedrog beschuldigen

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ٩

Zij begeeren, dat gij hen met zachtheid zoudt behandelen, en dan zouden zij u ook met zachtheid behandelen

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ ١٠

Maar geloof niemand die ieder oogenblik zweert en een verachtelijke is

هَمَّازٍ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍ ١١

Luister niet naar den lasteraar, die met leugens omgaat

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ١٢

Die verbiedt wat goed is; die een overtreder, een snoodaard is

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ١٣

De onmeêdoogende en buitendien van onreine geboorte

أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ ١٤

Zelfs indien hij rijkdommen en vele kinderen heeft

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ١٥

Als hem onze teekenen herinnerd worden, zegt hij: Dit zijn fabelen van de ouden

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ١٦

Wij zullen een vurig kenteeken op zijn neus drukken

إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ١٧

Waarlijk, wij hebben de bewoners van Mekka beproefd, zooals wij vroeger de eigenaars van den tuin beproefden, toen zij zwoeren, dat zij de vruchten daarvan des ochtends zouden verzamelen

وَلَا يَسْتَثْنُونَ ١٨

En er de uitzondering niet bijvoegden: Indien het Gode behaagt

فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ١٩

En de tuin werd door eene verwoesting van uwen Heer overvallen, terwijl zij sliepen

فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ٢٠

En des ochtends was die, als een tuin waarvan de vruchten reeds verzameld waren

فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ٢١

En zij riepen elkander, toen zij des morgens opstonden, zeggende

أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ ٢٢

Ga vroeg naar uwe beplanting, indien gij voornemens zijt de vruchten daarvan te verzamelen

فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ ٢٣

Daarop gingen zij, terwijl zij elkander toefluisterden

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌ ٢٤

Geen arme zal heden uwen tuin binnentreden

وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍ قَٰدِرِينَ ٢٥

En zij vertrokken vroeg, met het voorgestelde doel, niets te geven

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ٢٦

Toen zij zagen dat de tuin verzengd en verwoest was, zeiden zij: Wij hebben ons zeker in den weg vergist

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ٢٧

(Maar toen zij bevonden dat het hun eigen tuin was), riepen zij uit: Waarlijk, het is ons niet geoorloofd (de vruchten daarvan te plukken)

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ٢٨

De verstandigste van hen zeide: Heb ik u niet gezegd: Waarom gedenkt gij God niet

قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ٢٩

Zij antwoordden: Geloofd zij onze Heer! Waarlijk, wij waren zondaren

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَٰوَمُونَ ٣٠

En zij begonnen elkander te laken

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ٣١

En zij zeiden: Wee over ons! waarlijk, wij waren zondaren

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ٣٢

Misschien zal onze Heer ons een beteren tuin dan dezen in ruiling geven; en wij smeeken onzen Heer ernstig, ons vergiffenis te schenken

كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٣٣

Dit is de kastijding van dit leven; maar de kastijding van het volgende leven zal gestrenger zijn. Indien zij het geweten hadden, zouden zij zich in acht genomen hebben

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ٣٤

Waarlijk, voor de vromen zijn, door hunnen Heer, heerlijke tuinen gereed gemaakt

أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ٣٥

Zouden wij met de Moslems, even als met de zondaren handelen

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ٣٦

Wat scheelt u, dat gij aldus oordeelt

أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ ٣٧

Hebt gij een boek (van den hemel) waarin gij leest

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ٣٨

Dat gij datgene zult verkrijgen, wat gij zult verkiezen

أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ٣٩

Of hebt gij eeden ontvangen, die ons op den dag der opstanding zullen binden, dat gij zult genieten wat gij u verbeeldt

سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ٤٠

Vraag hun wie van hen dit waarborgt

أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ٤١

Of hebben zij makkers, die borg voor hen blijven? Laat hen dan hunne makkers toonen, indien zij de waarheid spreken

يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ٤٢

Op een zekeren dag zal het been ontbloot worden, en zij zullen opgeroepen worden om te aanbidden; maar zij zullen daartoe niet in staat zijn

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ ٤٣

Hunne oogen zullen nedergeslagen zijn en zij zullen door de schande worden gevolgd, omdat zij tot de vereering van God werden uitgenoodigd, terwijl zij in zekerheid waren, maar niet wilden hooren

فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ٤٤

Spreek dus niet ten gunste van hen, die deze openbaring van bedrog beschuldigen. Wij zullen hen allengs tot de vernietiging voeren, langs wegen die zij niet kennen

وَأُمْلِى لَهُمْ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ٤٥

Ik zal hun een ruimen tijd verleenen; want mijne krijgslist is onfeilbaar

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ ٤٦

Vraagt gij hun eenige belooning voor uwe prediking? Maar zij zijn met schulden beladen

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ٤٧

Zijn de geheimen der toekomst met hen, en schrijven zij die van de tafel van Gods besluiten af

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌ ٤٨

Wacht dus geduldig het oordeel van uwen Heer af, en wees niet zoo als hij, die door den visch werd verzwolgen toen hij God aanriep, terwijl hij innerlijk toornig was

لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ ٤٩

Had de genade van zijn Heer hem niet bereikt, dan ware hij zeker, met schaamte bedekt, op de naaste kust geworpen geworden

فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ٥٠

Maar zijn Heer koos hem, en maakte hem tot een der rechtvaardigen

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌ ٥١

Er ontbreekt slechts weinig aan, of de ongeloovigen zouden u met hunne arglistige blikken nederwerpen, als zij de vermaning van den Koran hooren; en zij zeggen: Hij is zekerlijk bezeten

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَٰلَمِينَ ٥٢

Maar hij (de Koran) is slechts eene vermaning aan alle schepselen