Soera Adh-Dhariyat الذاريات

وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرْوًا ١

Bij de winden, die het stof verspreiden en verstrooien

فَٱلْحَٰمِلَٰتِ وِقْرًا ٢

En bij de wolken, die een last van regen dragen

فَٱلْجَٰرِيَٰتِ يُسْرًا ٣

Bij de schepen, die de zee snel doorklieven

فَٱلْمُقَسِّمَٰتِ أَمْرًا ٤

En bij de engelen, die dingen uitdeelen, noodig voor het onderhoud van alle schepselen

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ٥

Inderdaad, datgene waarmede gij bedreigd zijt, is zekerlijk waar

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٌ ٦

En het laatste oordeel zal gewis komen

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْحُبُكِ ٧

Bij den hemel met paden voorzien

إِنَّكُمْ لَفِى قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ ٨

Gij verschilt zeer in hetgeen gij zegt

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ٩

Men zal zich afwenden van dengeen, die van het ware geloof is afgekeerd

قُتِلَ ٱلْخَرَّٰصُونَ ١٠

Vervloekt mogen de leugenaars zijn

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى غَمْرَةٍ سَاهُونَ ١١

Die in diepe wateren van onwetendheid waden, terwijl zij hun heil verwaarloozen

يَسْـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلدِّينِ ١٢

Zij vragen: Wanneer zal de dag des oordeels komen

يَوْمَ هُمْ عَلَى ٱلنَّارِ يُفْتَنُونَ ١٣

Op dien dag zullen zij in het hellevuur verbrand worden

ذُوقُوا۟ فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ ١٤

En men zal tot hen zeggen: Proeft uwe straf; dit is hetgeen gij verlangd hebt, dat verhaast zou worden

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ١٥

Maar de vromen zullen tusschen tuinen en fonteinen wonen

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ ١٦

Datgene ontvangende, wat hun Heer hun zal geven, omdat zij vóór dezen dag rechtvaardigen waren

كَانُوا۟ قَلِيلًا مِّنَ ٱلَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ١٧

Zij slapen slechts gedurende een klein gedeelte van den nacht

وَبِٱلْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ١٨

En vroeg in den ochtend vragen zij vergiffenis van God

وَفِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ١٩

Een voegzaam deel van hunne welvaart werd hem gegeven, die vroeg, en aan hem, die door schaamte teruggehouden werd te vragen

وَفِى ٱلْأَرْضِ ءَايَٰتٌ لِّلْمُوقِنِينَ ٢٠

Er zijn teekenen van goddelijke macht en goedheid op de aarde, voor de menschen van goed begrip

وَفِىٓ أَنفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ٢١

Ook in u zelven: zult gij dus niet overwegen

وَفِى ٱلسَّمَآءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ٢٢

Uw onderhoud is in den hemel; en evenzeer bevat hij datgene, wat u werd beloofd

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ ٢٣

Daarom zweer ik bij den Heer van hemel en aarde, dat dit zekerlijk de waarheid is; overeenkomstig datgene, wat gij zelf zegt

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ ٱلْمُكْرَمِينَ ٢٤

Is de geschiedenis van Abraham's geachte gasten niet tot uwe kennis gekomen

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَٰمًا قَالَ سَلَٰمٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ٢٥

Toen zij tot hem ingingen en zeiden: Vrede? antwoordde hij: Vrede! bij zich zelven zeggende: Dit zijn onbekende menschen

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ٢٦

En hij ging heimelijk tot zijn gezin, en bracht een gemest kalf

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ٢٧

Hij zette het voor hen neder, en toen hij zag, dat zij het niet aanraakten, zeide hij: Eet gij niet

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا۟ لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍ ٢٨

En hij begon vrees voor hen te koesteren. Zij zeiden: Vrees niet, en zij verklaarden hem de belofte van een wijzen zoon

فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ٢٩

Zijne vrouw kwam nader; zij gaf een gil, sloeg zich in het aangezicht, en zeide ik ben een oude vrouw en onvruchtbaar

قَالُوا۟ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ٣٠

De engelen zeiden: Dit zeide uw Heer; en waarlijk, hij is de Wijze, de Alwetende

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ٣١

En Abraham zeide tot hen: wat is dus uwe boodschap, o gezanten van God

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ٣٢

Zij antwoordden: waarlijk, wij worden tot een zondig volk gezonden

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ٣٣

Opdat wij steenen van gebakken klei op hen zouden nederzenden

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ٣٤

Gemerkt door uwen Heer, ter verdelging der zondaren

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٣٥

En wij telden de ware geloovigen, die in de stad waren

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ٣٦

Maar wij vonden niet meer, dan één gezin van Moslems

وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ٣٧

Wij verwoesten hen, en lieten een teeken aldaar, voor hen, die de ernstige kastijding van God vreezen

وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَٰنٍ مُّبِينٍ ٣٨

In Mozes was mede een teeken, toen Hij hem met duidelijke macht tot Pharao zond

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ٣٩

Maar deze wendde zich met zijne vorsten af, zeggende: Deze man is een toovenaar of een bezetene

فَأَخَذْنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ٤٠

Daarom grepen wij hem en zijne soldaten en wierpen hen in de zee: en hij was waard gestrafd te worden

وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ ٤١

En in den stam van Ad was mede een teeken, toen wij een verwoestenden wind tegen hen zonden

مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ٤٢

Die niets aanraakte, waar hij nederkwam, of hij verwoeste het, als een verrot voorwerp, en maakte het tot stof

وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍ ٤٣

In Thamoed was eveneens een teeken toen er tot hem werd gezegd: Geniet alles gedurende eenigen tijd

فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ ٤٤

Maar zij schonden onbeschaamd het bevel van hunnen Heer, waardoor hen een vreeselijk onweder van den hemel overviel, terwijl zij daarheen blikten

فَمَا ٱسْتَطَٰعُوا۟ مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ ٤٥

Zij waren niet in staat op hunne voeten te staan, evenmin als zij zich van de verdediging konden redden

وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا فَٰسِقِينَ ٤٦

En het volk van Noach verdelgden wij voor dezen; want het was een volk, dat vreeselijk zondigde

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيْنَٰهَا بِأَيْي۟دٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ٤٧

Wij hebben den hemel met macht gebouwd, en dien eene groote uitgebreidheid gegeven

وَٱلْأَرْضَ فَرَشْنَٰهَا فَنِعْمَ ٱلْمَٰهِدُونَ ٤٨

Wij hebben de aarde daaronder uitgebreid, en hoe gelijkmatig hebben wij dit gedaan

وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ٤٩

En van alle dingen hebben wij twee soorten geschapen, opdat gij wellicht zoudt overwegen

فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ٥٠

Vlucht dus tot God; waarlijk, ik ben een openlijk waarschuwer van Hem onder u

وَلَا تَجْعَلُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ٥١

Aanbidt geene andere goden behalve uwen Heer. Ik bericht u dit duidelijk uit zijn naam

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ٥٢

Op dezelfde wijze kwam er geen gezant tot hunne voorgangers of zij zeiden: Deze man is een toovenaar of een bezetene

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ٥٣

Hebben zij dit gedrag achtervolgens elkander als erfdeel vermaakt? Ja; zij zondigen vreeselijk

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍ ٥٤

Houdt u dus van hen af, en gij zult vrij van blaam zijn, indien gij aldus handelt

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٥٥

Maar ga voort met vermanen; want vermaning is den waren geloovigen van voordeel

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ٥٦

Ik heb de geniussen en menschen met geen ander doel geschapen, dan opdat zij mij zouden dienen

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ٥٧

Ik eisch geenerlei onderhoud van hen; evenmin verlang ik, dat zij mij zullen voeden

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ٥٨

Waarlijk, God is degene, die alle schepselen voorziet, en die een aanzienlijke macht bezit

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ٥٩

Aan hen die onzen gezant beleedigden, zal een deel gegeven worden, gelijk aan het deel van hen, die zich in vroegere tijden, evenals zij hebben gedragen; en zij zullen niet wenschen, dat dit verhaast worde

فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ٦٠

Wee dus over de ongeloovigen, om hunnen dag, waarmede zij zijn bedreigd